Het verschil zit in de smaak

Door de snelle opkomst van AI-techniek voor development en design kan iedereen momenteel eigenlijk programmeren en ontwerpen. Of in ieder geval: iets laten maken zonder skills.

Toch blijft een beetje basiskennis wel handig. Niet om alles zelf te bouwen, maar wel om te zien wanneer iets net niet klopt. Ik moet nog regelmatig bijsturen omdat Claude de code niet helemaal goed neerzet of bepaalde logica mist. Geen ramp, maar ook niet iets waar je blind op wilt vertrouwen. Dat geldt trouwens net zo goed voor afbeeldingen en posters die nu door verenigingen worden gegenereerd. Vaak tenenkrommend qua typografie, uitlijning en beeldstijl.

Dat wordt natuurlijk steeds beter. De ontwikkelingen gaan momenteel hard. Misschien is die basiskennis straks nauwelijks of helemaal niet meer nodig. Dat punt gaat een keer komen.

Ons werk verandert ondertussen gewoon door. Dat heb ik eerder ook al eens benoemd.

Ontwikkelen en ontwerpen begint steeds meer op koken te lijken. Iedereen kan wat maken. Maar het verschil zit in smaak en creativiteit. Weten wat werkt, wat te veel is en wat nog mist. Dat is precies waarom je nog steeds bij goede developers en designers moet zijn als je echt iets goed wilt hebben.

Af en toe laat iemand trots zien wat ze met AI hebben gemaakt. Wat ging dat snel en soepel. Ze kunnen het nu zelf en het resultaat is vaak best goed.

En toch komt er nog een vraag. Iets dat net niet werkt. Of iets waarvan ze niet weten hoe ze het moeten oplossen.

Als ik dan meekijk, zie ik vaak meer. Dingen die anders kunnen. Of slimmer. Geen grote fouten, maar het klopt net niet. Het is wat flauw. Met net wat betere ingrediënten en een paar extra specerijen was het veel lekkerder geweest.